The Apprentice is een NBC-serie, soms aangeduid als ‘het ultieme sollicitatiegesprek’. In een aantal weken wordt uit een stel veelbelovende jonge zakenmensen dé zakenman gekozen via een serie lastige, maar blijkbaar televisiegenieke proeven en uitdagingen.
Donald J. Trump is de gastheer in dit programma dat zo goed past bij zijn hele zakenleven. Het onderliggende idee dat je jezelf en anderen moet uitdagen tot het maximum ligt ten grondslag aan zijn hele leven. Zo word je dus president-elect. Aan uithoudingsvermogen en zelfvertrouwen geen gebrek.
Afgelopen woensdag, in de vroege ochtend na de verkiezing zat ik als media-expert in een panel in Lux, het Nijmeegse cultuur-, film- en debatcentrum. De kater die merkbaar door zaal 7 heen sloop was niet alleen afkomstig van een nachtje doordrinken. De vrees voor Trump was voelbaar. Ik maakte opmerkingen over de campagne van Trump die geen campagne was, en ik dacht aan ‘The Apprentice’. Niet aan de serie, maar aan het woord: the apprentice, de leerling, l’apprenti.
Ik dacht aan l’apprenti sorcier, De Tovenaarsleerling, van Paul Dukas, een Franse componist. Hij verklankt het gedicht Der Zauberlehrling van Goethe over een tovenaarsleerling die, als de meester weg is, met een magische spreuk de bezems aan het werk zet. Uiteraard gaat dat mis, het toverlaboratorium staat onder water en net op tijd komt de meestertovenaar terug om de toverspreuk te doorbreken.
Alles wat met Trump te maken heeft lijkt op het verhaal van die tovenaarsleerling. Als rookie komt hij de politiek in. Hij weet niets over de regels en procedures, maar hoe moelijk kan het zijn? Je brult wat tegen je oude meesters en je roept dat andere toverheksen moeten worden opgesloten; je voert een verkiezingscampagne op een manier waarvoor je in alle cursussen campagnevoeren een dikke onvoldoende zou krijgen.
Trump is in no time van tovenaarsleerling opgeklommen tot Dumbledore zelf. Hij heeft nieuwe spreuken verzonnen. Op magische wijze roept hij de meeste electoral votes op. En nu is hij de baas van het magisch laboratorium US of A. Als dat maar goed gaat! Trump heeft de geest uit de fles gehaald, zowel in de politiek als in de media, en die krijg je er niet meer in. Ik zie nog niet, als bij Goethe en Dukas, dat ‘de meestertovenaar’ net op tijd terugkomt om te zorgen dat de orde weer hersteld wordt. Voorlopig blijft het water stijgen. Spannende tijden! Communicatiewetenschappers en politicologen hoeven zich niet te vervelen.
carlosmediablog 