Alireza: Drie Goals en een Frame

Iraanse Bom JahanbakschEr loopt op de Nederlandse voetbalvelden een fantastische speler rond: Iraans international Alireza Jahanbakhsh. Toen wij hem nog bij NEC konden zien, zelfs in de Jupiler League, hadden we door dat we te maken hadden met een uitzonderlijk talent. Bij AZ breekt hij door. Inmiddels staat hij bovenaan in het lijstje topscorers en als schaduwschutter kan het niet anders dan dat hij de meeste beslissende voorzetten heeft gegeven.

Gisteren scoorde hij drie keer voor AZ tegen Vitesse. Gejuich alom (buiten Arnhem uiteraard).

Vandaag lees ik in De Gelderlander een groot artikel waarin de wedstrijd nog eens  wordt nabesproken. De doelpunten van Alireza staan centraal. En terecht.

Maar hoe luidt de kop van het artikel? Iraanse bom voor Vitesse. En dan denk ik als iemand die denkt iets te weten over media en journalistiek direct: FRAMING!!! Want wat als Alireza nou Jahansson had geheten en van IJsland afkomstig was, hadden we dan gelezen over IJslandse bom voor Vitesse? Vast en zeker niet.

De Iraanse bom is afkomstig uit wat we allemaal over Iran denken te weten, namelijk dat het land eropuit is om zo snel mogelijk met iedereen ruzie te maken, en dat ze daarvoor gevaarlijke bommen ter beschikking hebben. En dat kader, dat frame, zit dus bij een Gelderlanderjournalist heel diep. Dat komt naar boven om het verhaal over de prachtige voetballer in te verpakken. Zodanig diep zit dat frame dat hij of zij* zelfs bij een allervriendelijkste, en heel goed voetballende Iraniër toch weer eventjes zijn toevlucht neemt tot oorlogstaal.

Deze zin: “Iraanse bom voor Vitesse” bevestigt het gelijk van de framing expert Baldwin van Gorp, hoogleraar aan de Universiteit van Leuven. Het beeld van Iran als een agressieve bommenontwikkelende natie zorgt ervoor dat wij die frames, die rare vertekeningen van de werkelijkheid, gewoon als dé werkelijkheid aannemen, en iedere uitspraak over Iran of Iraniërs daaraan koppelen. En journalisten zijn daarin hetzelfde als wij lezers. Of nog erger.

* O ja, de auteur van het stuk, Lex Lammers, treft waarschijnlijk geen blaam. Koppen worden pas later boven een stuk gezet door een eindredacteur. Ik wil die eindredacteur vragen zich even te gaan schamen. Heel diep!