Een Doorwaakte Nacht

Als ik nu eens besluit dat mijn sabbatical leave vannacht is begonnen. Vrijdag was het laatste college van de cursus Digitale Media in de Communicatiewetenschap. Het liep goed, een klein applausje tot besluit, een cursus waar ik enthousiast over ben. In tegenstelling tot vorig jaar toen we ons er gewoon te gemakkelijk van af wilden maken. We hebben ervan geleerd, denk ik.

Maar dat ik nu geen lesverplichtingen heb, is niet het begin van mijn sabbatical leave. Die begon immers vannacht, rond een uur of drie. Ik lag te woelen in bed omdat er allerlei ideeën door mijn hoofd tolden over hoe ik Introductie Communicatiewetenschap zou kunnen invullen. Dat had weer deels zijn oorsprong in een waaier met werkvormen die te gebruiken zijn in colleges, buiten natuurlijk de allocutie.

Waaier met Werkvormen

Quizjes, denktankjes, scriptjes voor commercials, na drie seconden kijken, kreeg ik al inspiratie en dat bleef de hele avond en nacht doordenderen. Dan maar opstaan en een en ander opschrijven. En toen ontdekte ik de olifant, o ja, Evernote heette dat. Misschien was dat wel een goede map op mijn notities in op te bergen. Dus van half drie tot half vijf zat ik wat te prutsen met Evernote en wat ideeën op de grote hoop te gooien.

De cursus wordt heel anders – dinsdag ga ik hierover sparren met Paul Nelissen. Niet het boek staat centraal, maar ik ga een reis maken, een verhaal vertellen over een aantal theorieën en denkbeelden die centraal staan in de communicatiewetenschap en die koppel ik aan concrete ideeën, angsten, zorgen, verwachtingen en dromen die men heeft over de media en de invloed daarvan.

Meer concreet: de student leest een hoofdstuk uit Rosenberry, maar de student leest ook wat meer alledaags werk, b.v. over de neiging die mensen hebben om de hele dag op hun smartphone te kijken.

uit: Noort, W. van (15.03.2019) We hebben de digitale vorm van cocaïne over de apps gestrooid. NRC Handelsblad

En dan daarbij een up to date empirisch-onderzoeksartikel over social media en uses & gratifications. In de les betekent dat Mentimeter een word cloud maakt waarin studenten hun beweegredenen achter al dat gegluur weergeven, want die Aza Raskin heeft mooi kletsen, ik moet wel alles in de gaten houden. En dat dat dus heel normaal is en dat er ooit onderzoek naar is gestart – maar dat ging over kijken naar soap operas – en dat datzelfde onderzoek nu nog steeds plaatsvindt en wel is veranderd, maar niet ten onder is gegaan.

En zo kan het ook gaan over fake news, en media literacy en third person effect en agenda setting, of over al die onzinnige reclames en het ELM en het nut van narratie of story telling. En daarbij kun je studenten dus vragen om een reclame te maken voor iets wat ze echt willen aanschaffen (inventarisatie via Mentimeter) en iets waar ze alleen maar vaag van dromen.

Ik zie het zitten! De filmpjes die ik in de komende sabbatical leave ga maken, komen mij heel goed van pas. Evernote wordt tot de nok toe gevuld en dat hoef ik vanaf september alleen maar leeg te halen (pun intended) en WordPress wordt in deze sabbatical mijn dagelijkse vriend. Als ik alleen in de kamer zit – even na tienen – pak ik de WordPress en schrijf ik aan mijn dagboek. Vandaag was het werkgerelateerd en morgen wordt het misschien een herinnering aan iets heel anders of een bewonderende of kritische review van een televisieprogramma of een muziekje.

Ik ga ervoor!