Iedere week selecteert Spotify voor een afspeellijst nummers die ik waarschijnlijk wel leuk vind, maar niet ken (lees: nog niet heb afgespeeld). De lijst heet Discover Weekly. Dus: Dank je Spotify!
In deze blog kies ik drie suggesties die ik deze week heb gekregen: the good, the bad, and… the undiscovered. Een fantastisch nummer; een die niet echt ‘mijn ding’ is; en een die ik totaal niet verwachtte, maar die wel iets heeft, of echt heel veel.
Deze week was de keus niet gemakkelijk: een aantal nummers die voor ‘the Good’ konden doorgaan, een wat mij betreft opmerkelijk ‘undiscovered’, namelijk een die ik al lang gevonden had, maar weer was kwijtgeraakt, en aan het eind van de lijst gelukkig nog een nummer dat ik niet eens in zijn geheel kon beluisteren.
The Good,
Uiteindelijk mag Jools Holland deze week met de gouden medaille naar huis. Samen met David Gray en Jools’ hele Rhythm & Blues Orchestra spelen zij I think it’s going to rain today. Het origineel is van Randy Newman en het nummer is gecoverd door alle artiesten die er toe doen, of dat minstens denken: van Nina Simone, via Joe Cocker en Neil Diamond tot en met UB40. En dan is Jools Holland er misschien maar een uit het rijtje, maar wel een heel strakke. Zoals eigenlijk altijd het geval is met zijn Rhythm & Blues Orchestra. David Gray past exact in de ruimte voor een bluesy interpretatie.
The Bad,
Misschien is dit het beste compliment voor de Weekly Discovery van deze week: ik moest helemaal tot het eind doorscrollen voor ik hem vond. Maar toen was het met drie seconden duideijk: een merel die iets te opdringerig mijn oren binnendringt met een electronisch strijkje erachter. De maker van dit gefröbel is Chris Hughes. Chris is drummer geweest bij Adam and the Ants en Tears for Fears. En een drummer in de jaren tachtig is niet iemand van hi-hats en snare drums, maar iemand die wist welke knopjes je wanneer moest indrukken. Die kennis heeft hij overgezet naar een soort Ambient/New Agemuziek met, zoals gezegd, een opdringerige merel. Bijna zes minuten wordt dit – geheel in de stijl van Steve Reich – herhaald. Heel knap, die techniek van tegenwoordig!
& the Undiscovered
Was ‘the Bad’ al even zoeken, voor the Undiscovered neem ik vandaag een klein zijstapje. Ik noem het the RE-discovered. Ach, ook ik ben ooit jong geweest en in die tijd had ik wel wat met gecompliceerde muziek met een wat pompeuze inslag. Tóen had ik kortgezegd nog wel wat met symfonische muziek als die van Emerson, Lake & Palmer en Genesis. En toen Peter Gabriel losbrak uit het symfonische keurslijf en zijn individuele talenten breder kon etaleren ging ik direct mee. Dat eerste Peter Gabriel-album had ik snel op een cassettebandje staan: Moribund the Burgermeister, Solsbury Hill, Humdrum, en dit afsluitende nummer: Here comes the Flood. Lekker pompeus; lang niet meer geluisterd!
carlosmediablog 